POBOLJŠANJE TELA I TELESNA ZADOVOLJSTVA U NAUČNOJ FANTASTICI

Apstrakt

U naučnofantastičnim delima – u literaturi, pre svega – jedan od motiva predstavlja povezivanje predstava o društvu budućnosti sa predstavama o čoveku budućnosti, zasnovano na ideji da društvo poboljšano u odnosu na ovo, koje imamo danas, mora biti prilagođeno svojevrsnom poboljšanju čoveka ili mora proisteći iz njega; potonje se odnosi na ljudske biološke, fiziološke, neurološke i sl. karakteristike, naj- češće, dakle – na ljudsko telo. Poboljšanje društva, sa svoje strane, odnosi se na poboljšanje uslova života, mahom, i to takvo koje sugeriše, pre svega: odsustvo potrebe za privređivanjem radi opstanka ili smanjivanje toga na minimalnu meru; umanjivanje ili potpuno otklanjanje raznih pretnji po čovekovu fizičku egzistenciju (medicinskih, prirodnih itd.); omogućavanje vođenja društvenog i kulturnog života u skladu sa lič- nim nahođenjem, bez obaziranja na opštu dobrobit zajednice. Takvo društvo treba posmatrati kao društvo dokolice, a odatle proizlazi da je svrha raznovrsnih poboljšanja tela, kojima za svoje likove pribegavaju autori ovog žanra – što veća prilagođenost dokonom načinu života, odnosno okrenutost sebi i svojim zadovoljstvima, koja su, opet, prikazana kao najrazličitija zadovoljstva tela. Teza ovog rada jeste da povezivanje sociokulturne i biološke evolucije u određenim naučnofantastičnim delima predstavlja parodirano viđenje evolutivnih procesa uopšte – kako u prirodi tako i u ljudskom svetu, a da je implikacija svega toga predstava o čoveku kao materijalnom biću, pre svega, odnosno – izjednačava ga sa njegovim telom, praktično, odakle formuliše odgovarajuće fiktivne sociokulturne kontekste da bi kroz njih bile izražene ideje o ultimativnoj ljudskoj blagodeti – kao dobrobiti tela.